نقل است از مولای متّقیان علی (ع):

اقتبس العلم فانّک ان کنت غنیآ زانک و ان کنت فقیرآ امانک .

یعنی: دانش بیاموز که اگر ثروتمندی ترا زیب و زیوری شود و اگر بی چیزی ترا روزی رساند.

Acquire knowledge so that if you are rich it adorns you, and if you are poor it helps you to earn a living.

بر گیر ثمر ز شاخ بار آور علم

شو بهره ور از گنج زر و گوهر علم

کز بهر فقیر روزی آرد زر علم

وز بهر غنی زیب شود زیور علم

العلم خیر دلیل ٬ الحقّ انهج سبیل.

یعنی: علم بهترین راهنماست ٬ حق .. مستقیم ترین راه است.

Knowledge is the best guide; and truth is the straightest path.

از راه صواب اگر که راه تو جداست

هر راه که میروی ٬ بدان راه خطاست

اندر ره حق که بهترین راه بود

با علم برو که بهترین راهنماست  

الحکمت شجرت تنبت فی القلوب و تثمر علی اللسان.

یعنی: دانش و بینش مانند درختی است که از دل میروید و از زبان میوه میدهد.

Knowledge and wisdom are like a tree which grows in the heart and bears its fruits through the tongue.

کس در ره کسب علم تا پا ننهد

از وادی جهل هر چه کوشد نرهد

دانش بمثل درخت پر برگ و بری است

کز دل رسته است و ز زبان میوه دهد

العلم لاینتهی.

یعنی: علم پایان ندارد.

Knowledge is boundless

تا در ره علم ... نیستی خسته ... برو

یکدم منشین ز پا و پیوسته برو

هر چند که بحر علم بی پایان است

تا کشتی همّت تو نشکسته برو

العقل غریزت تزید بالعلم و التجارب.

یعنی: عقل غریزه ای است که با دانش و تجربه تقویت میشود.

Sagacity  is an instinct that develops by knowledge and experience

با تجربه و علم چو مقرون گردد

نیروی خرد کامل و موزون گردد

انوار چراغ عالم-افروز خرد

از دانش و آزمایش افزون گردد  

العلم یدل علی العقل٬  فمن علم عقل.

یعنی: علم آدمی را به عقل رهبری میکند ٬ پس کسیکه علم آموخت عاقل شد.

Knowledge leads you to wisdom, hence he who acquires knowledge acquires wisdom

تا از پی کسب علم عازم نشوی

روشن ز فروغ عقل سالم نشوی

چون علم ترا عقل همی افزاید

عاقل مشوی اگر که عالم نشوی

العلم ینجیک ٬ الجهل یردیک.

یعنی: علم رستگارت سازد و جهل در تباهی ات اندازد.

Knowledge saves you; ignorance destroys you

علم است که عقل و روح را بنوازد

جهل است که جان و جسم را بگدازد

علم است و عمل که رستگارت سازد

جهل است که در تباهی ات اندازد

المتعبد بغیر علم کحمارت الطاحونت تدور و لا تبرح من مکانها .

یعنی: کسی که از روی دانش ایزد را پرستش نکند خر آسیا را ماند که همواره میگردد ولی از جای خویش پیش نمیرود.

One who worships without knowledge is like a mill’s donkey who is always wandering with no progress

بی علم٬ اگر کسی پرستد یزدان

همچون خر آسیا بود سرگردان

آخر به همانجاست که اوّل بوده است

هر چند به راه خود مدام است روان

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را

برون کن ز سر باد و خیره‌سری را

بری دان از افعال چرخ برین را

نشاید ز دانا نکوهش بری را

همی تا کند پیشه، عادت همی کن

جهان مر جفا را، تو مر صابری را

هم امروز از پشت بارت بیفگن

میفگن به فردا مر این داوری را

چو تو خود کنی اختر خویش را بد

مدار از فلک چشم نیک اختری را

به چهره شدن چون پری کی توانی؟

به افعال ماننده شو مر پری را

تو با هوش و رای از نکو محضران چون

همی برنگیری نکو محضری را؟

نگه کن که ماند همی نرگس نو

ز بس سیم و زر تاج اسکندری را

اگر تو از آموختن‌سر بتابی

نجوید سر تو همی سروری را

بسوزند چوب درختان بی‌بر

سزا خود همین است مر بی‌بری را

درخت تو گر بار دانش بگیرد

به زیر آوری چرخ نیلوفری را

خنده عبادت است.

  اگر بتوانی بخندی، چگونه عبادت کردن را آموخته ای.

  جدّی نباش؛  آدم جدّی نمیتواند موءمن باشد.

     آدمی که بتواند بی چون و چرا بخندد، آدمیست که همه’ دشواری ها و همه’ بازی های زندگی را می بیند و میخندد و در میان خنده به اشراق میرسد.

از هزاران دل یکی گیرد سماع
زان که هر کَس محرم پیغام نیست  

وصيت نامه مرحوم استاد ابواقاسم حالت:

بعد مرگم نه به خود زحمت بسيار دهيد

نه به من برسر گور و کفن آزار دهيد

نه پي گورکن و قاري و غسّال رويد

نه پي سنگ لحد پول به حجّار دهيد

به که هر عضو مرا از پس مرگم به کسي

که بدان عضو بود حاجت بسيار دهيد

اين دو چشمان قوي را به فلان چشم چران

که دگر خوب دو چشمش نکند کار دهيد

وين زبان را که خداوند زبان بازي بود

به فلان هوچی رند از پی گفتار دهید

کلّه ام را که همه عمر پر از گچ بوده است

راست تحويل علي اصغر گچکار دهيد

وين دل سنگ مرا هم که بود سنگ سياه

به فلان سنگتراش سر  بازار دهيد

کليه ام را به فلان رند عرق خوار که شد

ازعرق کليهء  او پاک لت و پار دهيد

ريه ام را به جواني که ز دود و دم بنز

درجواني ريه او شده بيمار دهيد

جگرم را به فلان بی جگر بی غیرت

کمرم را به فلان مردک زن دار دهید

چانه ام را به فلان زن که پي ورّاجي است

معده ام را به فلان مرد شکمخوار دهيد

گر سر سفره خورد فاطمه بي دندان غم

به که دندان مرا نيز به آن يار دهيد

تا مگر بند به چيزي شده باشد دستش

لا اقل تخم مرا هم به طلبکار دهید ....