گر چه مستیم‌ و خرابیم چو شبهاي دگر
باز كن ساقي مجلس سر ميناي دگر
امشبي را كه در آنيم غنيمت شمريم
شايد اي جان نرسيديم به فرداي دگر
مست مستم مشكن قدر خود اي پنجه‌ء غم
من به ميخانه‌ام امشب تو برو جاي دگر
چه به ميخانه چه محراب حرامم باشد
گر به جز عشق تو ام هست تمنّاي دگر
تا روم از پي‌ يار دگري مي بايد
جز دل من دلي و جز تو دلاراي دگر
نشنيده‌ است گلي بوي تو اي غنچه‌ء  ناز
بوده ام ور نه بسي همدم گلهاي دگر
تو سيه چشم چو آئي به تماشاي چمن
نگذاري به كسي چشم تماشاي دگر
باده پيش آر كه رفتند از اين مكتب  راز
اوستادان و فزودند، معمّاي دگر
اين قفس را نبود روزني اي مرغ پريش
آرزو ساخته بستان طرب زاي دگر
گر بهشتي ا‌ست رخ توست نگارا كه در آن
مي توان كرد به هر لحظه تماشاي دگر
از تو زيبا صنم اين قدر جفا زيبا نيست
گيرم اين دل نتوان داد به زيباي دگر
مي فروشان همه دانند "عمادا" که بود
عاشقان را حرم و دير و كليساي دگر